وقتی خداوند جسم پوشید و به روی زمین آمد و وارد خلقت خودش شد، خدا با رنج انسان همدرد شد. ما خدایی نداریم که آن بالا نشسته باشد و دردها و رنجها و مصائب و ستمهای بشر را نظاره کند. خدا در شخص پسر یگانهاش، عیسی مسیح، وارد تاریخ بشر شد و مورد ستم همان انسانی قرار گرفت که خودش آفریده بود. این خداوند مهربان وقتی جسم انسان پوشید، در میان قوم خاص و برگزیدۀ خودش چشم به جهان گشود، یعنی قوم در میان قوم یهود. یوحنا میفرماید: "او در جهان بود و جهان به وسیلهٔ او آفریده
برچسب:
نویسنده: آناهیتا میرزاده
تاريخ: سه
شنبه
29 آذر
1401 ساعت: 11:48